zaterdag 5 april 2014

Foto van de Maand (Maart 2013) Heg weg,..

Na het gepruts met potgrond en zaadjes was het voor Lotte tijd voor het echte werk. Een paar meter verwaarloosde heg. Een jaartje niet gesnoeid, dus duimdikke takken waar de elektrische heggenschaar niet meer doorheen komt. En de dikste zitten uiteraard hoog. Wel vier meter hoog.

Lotte dus dapper de ladder op. Stort zich al wiebelend op en soms letterlijk in de heg. Eerst de dikke takken met de takkenschaar (what's in a name). Daarna de fijne coupe met de elektrische heg-tondeuse. Om na een middag buffelen ook nog eens elegant alle takken op te ruimen. Hard en netjes gewerkt Lotte! Jij mag het volgend  jaar weer doen........

woensdag 2 april 2014

Foto van de Maand (Februari 2014) Oud IJzer

Vorig maand het oude optische glas nog geprezen. Maar dat is niet de enige charme van oude objectieven.

Dat oude glas zit ook nog eens verpakt in prachtig metaal. Soms messing, maar meestal aluminium. Tot in de details perfect bewerkt. Gegraveerde cijfers en letters, zorgvuldig opgevuld met lak. Minuscule boutjes netjes verzonken in piepkleine gaatjes. Waarbij ik mij altijd afvraag hoe je die schroefjes aandraait zonder dat de lak er af gaat.

Deze Panagor F/2.8 90 mm Macro met Canon FD vatting heeft nog een borgring. Die je zorgvuldig moet uitlijnen met een stip op de camera. Daarvoor zit er op de borgring geen geverfde stip maar een prachtig uitgeboord kuiltje! Past perfect bij die fraaie ribbels.

Objectieven worden zo bijna niet gemaakt. Met een enkele  uitzondering is het allemaal kunststof. Cijfers en letters er opgedrukt en binnen een paar jaar er weer afgesleten. Die objectieven worden nooit zo oud als deze 35+ jarige veteraan. Tenzij je een Zeiss objectief. Kost wel 1000+ euro. Veel geld, maar dit Panagor objectief kostte toendertijd ook wel 750 gulden. Was in de jaren '70 ook een bak geld.

Uiteraard is dit oud ijzer gefotografeerd met oud glas: een Canon FD F/.3.5 50 mm Macro. Best scherp, nietwaar? Klik op de foto om het echt goed te zien.

Voor de oplettende lezer: ja ik weet dat ik dik achterloop met de foto's van de maand. Iets te veel tijd kwijt aan het "nieuwe" optische speelgoed. Doe mijn best om het in te lopen.

woensdag 19 februari 2014

Foto van de maand (Januari 2014) Oud Glas

Nee, de oude kabouter Hak is niet van glas. Wel is hij gefotografeerd met een oud stukje glas. Een Canon FD 1.4/50 mm objectief om precies te zijn. Zo'n 35 jaar oud en voor een prikkie op Marktplaats gekocht. Via een goedkope chinese adapter bevestigd op de Lumix GH1 (eveneens van Marktplaats). Bij elkaar nog geen 200 euro handel.

Maar waarom die oude troep, compleet met handmatig scherp stellen. Voor de ONscherpte natuurlijk. Of BOKEH wat modieus klinkt, maar gewoon Japans voor onscherp is.

Dat mooie spel van scherp<>onscherp krijg je niet met een camera met kleine sensor en een objectief met een maximum diafragma van 4.5. Dan krijg je scherptediepte van voor tot achter. Soms handig, soms wil je dat niet.

De oplossing? Full Frame camera van 1.000 euro met een lichtsterk Zeiss 1.4/85 mm objectief van 1.000+ euro. Of dus voor een tiende van die prijs. Massa's Lumix of Olympus Micro Four Third camera's te koop van eigenaren die weer een nieuwer model willen hebben. Oude Canon FD, Minolta MD, Nikon of Olympus objectieven zijn voor een prikkie te koop. Zijn vaak nog steviger en mooier gemaakt dan de huidige top-objectieven. Gaan waarschijnlijk nog langer mee dan zo'n plastic kitobjectief.

Geen haast, geen sportfoto's, model met geduld? Ga terug naar af. Nou ja, eigenlijk van AF naar MF. Gewoon weer op de hand scherpstellen. Oei, wat loopt zo'n scherpstelring van die 1.4/50 mm lekker soepel!

vrijdag 24 januari 2014

Foto van de Maand (December 2013) Spaanse zonsondergang boven zee.... of?


In het koude Nederland is het goed teren op een warme herinnering aan een Spaanse zonsondergang boven de golvende zee. Of was het een zonsondergang onder de wolken? Zegt u het maar! Het was in ieder geval indrukwekkend.

maandag 2 december 2013

Foto van de Maand (November 2013) Terletstreet:... The Lost Film

Iedereen die mij wat langer kent weet dat ik 17 jaar lang in een HAT-eenheid in Amsterdam Zuidoost heb gewoond.

HAT stond voor Homing Apart Together. Uitvinding van de woningbouwvereniging om verpleegsters van het AMC met z'n drietjes in één woning te proppen. Met gezamenlijke eetkeuken die best groot was. Het probleem lag meer in het  minuscule douchehok. Met een keukengeiser, die je moest delen met die andere twee HAT'ers. Die in de keuken warm water willen tappen. Ruzie.....

Voor mij alleen was de HAT-eenheid wel groot genoeg. Wonende op nummer 51 ABC klonk nog grootser. Bovendien had ik mooi drie brievenbussen. Fijn 3 x zoveel reclamefolders en plaatselijke kranten. Dat oud papier kon ik wel dumpen. Verder niet zo. Dus langzaam transformeerde de HAT- in een MMV*-eenheid. Dat zorgde er wel voor dat een aantal vrienden zich vooral mijn vertrek uit de MMV-eenheid herinneren. Jullie nog bedankt voor het via vier trappen afvoeren van de oogst van 17 jaar in je uppie in een HAT-eenheid wonen.

Tijdens het veegschoon opleveren bedacht ik mij dat ik eigenlijk geen foto's had van mijn eerste woonstekkie. Dus met mijn Konica S3 minicamera en een spiegel nog snel even creatief doen. Om vervolgens die zwart-wit film 12 jaar kwijt te zijn! Maar..... The Lost Film is back! Met daarop ook deze "Mondriaan in Amsterdam Zuidoost.

* MMV = Mark Met Veel

zaterdag 2 november 2013

BAAS boven baas

Grappig, hoe je met één foto de gezagsverhoudingen binnen de roedel in het juiste perspectief kunt plaatsen.

vrijdag 25 oktober 2013

Foto van de Maand (Oktober 2013) Echte honden, bestaan die nog?

Het is die honden niet aan te rekenen. Je wordt uit een nestje gevist, schromelijk verwend en vervolgens moet je naar de dierenarts om je nagels te laten knippen! Als je pech hebt, is de enige natuur die je ziet, de uitlaatstrook onder aan de flat. Wordt je wat ouder, dan krijg je apart voer: "Voor de wat minder actieve senior".  Alsof jij als hond niets liever had gewild dan je hele leven lekker rennen, springen en stoeien. Maar ja, het baasje is moe!

Kortom, geen huishond tenzij je hem kan bieden wat hij verdiend. Neem nou Rinus. Uit een Spaans asiel gered door Carolien en René. De eerste dagen wat verlegen, maar toen kwam het goed. Lekker rennen in en langs zijn Finca (= Spaans giga-hondenhok). Niet de hele dag zenuwachtig patrouilleren langs het hek van de baas. Niks blaffen naar elke bewegend object, al is het de zoveelste sinaasappel die van de boom valt. Dat neurotische gedrag laat hij over aan de Spaanse keffertjes. En hun baasjes.

Nee, als je de eerste enthousiaste begroetingen ("hij bijt echt niet door") overleeft, is Rinus een heel sociale hond. Vindt het best gezellig in zo'n mensenroedel. Waarin hij Carolien en René goed hun plaats heeft gewezen. Die weten dus precies wat Rinus van hen verwacht. Stevige wandeling, naar het toilet en een hapje eten. Daarna even slapen op het terras. Of touwtje trekken annex tanden flossen. Alles op zijn tijd, lekker in balans.

Kortom, toch nog een echte hond. Trouw en waaks. Altijd op zoek naar trouwe speelmaatjes. Carolien vertelt je graag hoe en wat. Alvast tip 1: niet uitgenodigd door Rinus? Blijf dan maar netjes achter het hek. Voor je het weet, flost deze echte hond zijn tanden met jouw ondergoed!